Зошто медиумско описменување?

 

Медиумската индустрија нудејќи ни безброј производи кои ги посакуваме – производи кои се добри за нас – истата произведува и нуди штетни производи со кои по налог ја контаминира нашата култура, образецот на секојдневниот живот. Токму оваа медиумска неписменост ја замаглува таа можност за разликување на добрите од лошите производи

 

Пишува: Дејан Донев

 

Живеењето во свет заситен од пораки, во кој високото ниво на користење на информациите е повеќе од проблематично, го отвора проблемот на поставување на вистински филтри за селекција на „добри“ информации. Во спротивно, слабата филтрација на информациите со која се служиме како би се одбраниле од обилноста на информации кои во нашата култура агресивно ни се наметнуваат, медиумите се обидуваат, и тоа доста успешно, истата да ја свртат во своја корист. Имено, ги користат нашите навики кои се создадени од нивното користење! Во овој случај стануваме програмирани и приемчиви за мислењата кои преку пораките што медиумите ги шират, ни се пренесуваат и не водат кон усвојување на погрешни мислења и ставови.

Оттука и прашањето за потребитоста од медиумската писменост, нужноста од медиумското описменување. Во спротивно, би имале лажно чувство на сатисфакција од информираност која би се преведувала со поседување на огромен број на информации за се она што се случува во светот. Но дали бројот на медиуми и медиумски пораки ја зголемува демократичноста, особено критичкиот став со кој се доаѓа до демократичност во општествата? Сликовито претставено, медиумската неписменост е опасна и штетна за човечкиот дух, отровна како контаминирана храна и вода за човековото тело. На пример, медиумската индустрија нудејќи ни безброј производи кои ги посакуваме – производи кои се добри за нас – истата произведува и нуди штетни производи со кои по налог ја контаминира нашата култура, образецот на секојдневниот живот. Токму оваа медиумска неписменост ја замаглува таа можност за разликување на добрите од лошите производи.

Затоа е нужна медиумската писменост чија суштина е токму во „држењето на работите под контрола“. Ова „држење на работите под контрола“ и не е ништо друго освен едно повисоко ниво на медиумско описменување со кое се овозможува јасно согледување на границата меѓу реалниот, физичкиот свет и светот кој го создаваат медиумите. Имено, кога сте медиумски писмени наоѓате јасни патокази за снаоѓање во светот на медиумите, а оттука можете да дојдете и до саканите искуства и информации, без притоа вниманието да ви го одвлекуваат работите кои се штетни за вас. Во ваква ситуација, градите живот каков вие сакате, не допуштајќи им на медиумите да ви го изградат онакав каков што тие сакаат.

Логично, тоа е и одговорот на прашањето зошто медиумското описменување. Мноштвото на информации, метафори и „големи зборови“, не значи истовремено и знаење за она што се случува во светот, т.е. не значи повисоко ниво на медиумска описменетост. Идејата е да се размислува, да се зголеми чувствителноста за да може да се подобри програмирањето на сопствените автоматски, рутински постапки, но и да се намали обемот во кој без наше знаење и дозвола тоа го прават медиумите.